Lieve lezer,

Ik ben gearriveerd!

Nederland
Om half 6 ging mijn wekker en iets na half 7 zat ik in de auto op weg naar Schiphol. Dit verliep allemaal erg soepel. Maar het was wel een dik gestress, toen we kwamen vast te zitten in het verkeer. Daardoor moesten we ongeveer naar het bagage afleverpunt rennen en was het inchecken met zweet in m\'nnek. Het afscheidsdrankje (een hete thee) heb ik in 5 minuten weggewerkt. Eenmaal door de poortjes vond ik al snel mijn gate en mijn reisgenootje. Ik kon alleen even naar de WC en toen moest ik al het vliegtuig in, een dik gerace dus.

De reis
We waren al binnen een uur in Parijs. We moesten snel overstappen om het volgende vliegtuig te halen, weer geen rust dus! Maar ik had genoeg tijd om te zitten in het de airbus (14 uur). Toen we binnen kwamen kregen we allemaal een slaapkapje, een dekentje en een microfoon voor onze tv. We hebben ons prima vermaakt, we konden zelfs reizigersyoga doen, dus dat hebben we dan ook maar gedaan. We warenzo sportief dat we rondjes hebben gelopen in het vliegtuig (als enige, tot ergernis van de flight crew). Ik ben erg slecht in stil zitten. Eenmaal aangekomen op het vliegveld in Ho Chi Minh Stad verlipe het allemaal heel makkelijk. Onze taxichauffeur zat heel vrolijk met zijn bordje te zwaaien. Toen we waren ingestapt keken we onze ogen uit.

Ho Chi Minh Stad in vogelvlucht
Kort gezegd ben ik een blonde reus met veel geld. Iedereen, maar ook echt iedereen wil dat je wat van ze koopt! Daarvoor hebbenze dan ook echt allerlei trucjes. We zijn er al in eentje getrapt. Er liep een man rond die kokosnoten verkoopt, hij droeg zijn winkel op zijn schouder. Wij wilden graag onopvallend een foto van hem maken, maar dit had hij dus door. Hij wilde ons zijn winkel latendragen en met ons op de foto. Vervolgens krijgen we zo\'n kokosnoot in onze hand gedrukt. Zo zijn er nog talloze voorbeelden. Ook moesten we aan eten komen, en dat is hier echt een hell als newbie. We zijn uiteindelijk in een mega overdekte markt terecht gekomen waar we voor 1 euro traditioneell vietnamees hebben gegeten. Het meest bijzonderein HCMS is het verkeer. De scooter is volksvervoermiddel nummer 1, wat dus betekent dat er voor ieder stoplicht ongeveer 90 scooters staan te wachten. Ook zijn er nergens stoplichten voor voetgangers. Probeer dan maar eens over te steken! How to do this? Niet nadenken en gewoon de straat overlopen. Dat schijnt hier doodnormaal te zijn. Juist als je heel voorzichtig gaat doengaat het fout. Ik heb nog steeds elke keer het gevoel dat ik half aangereden wordt als ik oversteek. Iedereen is getraind hier in het ontwijken van voetgangers.

In mijn volgende blog zal ik iets vertellen over het sporten in Vietnam, want dat is hier echt ontzettend leuk!

We hebben nog een beetje moeite met alle foto\'s te plaatsten, maar we werken er aan. Van de reis zijn alle foto\'s erwel al. Ho Chi Minh zal later komen.

Morgen gaan we in allemaal busjes richting Can Tho en in Can Tho achter op eeen scooter. Ben benieuwd hoe dit zal verlopen,

Liefs,

Anna