Lieve lezer,

Dit was letterlijk een week van ziekte, verbranding en blauwe plekken. Maar het is het allemaal waard. Zoals je waarschijnlijk ziet is mijn blog dit keer toch ietsjes langer dan normaal.
Ikgeef de onderdelen van de blog kopjes. Dan kun je lezen waar je zin in hebt. Vnd je het allemaal interessant? Dan kun je lekker alles lezen :)

Ziekte
Naarmate je langer in het warme Vietnam bent, kun je beter om je heen kijken. Waar je eerst allemaal eetkraampjes ziet, zie je nu ook dat deze eetkraampjes een onderdeel van de woonkamers zijn van de mensen. Ze zijn er aan gekluisterd. Het kraampje zorgt voor hun inkomsten. Ook wordt steeds duidelijker waarom je beter geen vlees van de straat kan eten. Het ligt namelijk de hele dag in de zon. De eerste paar keren at ik dit vlees nog wel. Waarschijnlijk ben ik daardoor ziek geworden, in combinatie met de hitte en de dingen die ik zie. Ik heb koorst, verhoging en diarree als welkomstcadeau gekregen! Drie dagenplat gelegen en niets gedaan. Op dit moment gaat het weer beter. Helaas zeggen veel mensen in het huis dat je dit je hele reis zult houden of dat het op z\'n minst nog 4x terugkeert.

Verbranding
\' Anna, heb je je wel ingesmeerd??\' Jaa, dat heb ik zelfs 3x met factor 50 gedaan en nog verbrand ik. Ik heb nu op mij pols waarschijnlijk een eerste graads brandwond door de zon. Maar dat maakt me eerlijk gezegd niet heel veel uit. Ik heb er een super ervaring bij.

Ik had namelijkeen uitstapje gepland en ook nogtwee mensen uit het huis meegenomen. We zijn samen met een local scooters gaan huren om een tocht te maken door de binnenlanden, om vervolgens in een andere stad uit te komen. Ik had nog nooit van mijn leven scooter gereden, maar toen ik er op zat reed ik ook meteen als een speer weg. Door de kleinste straatjes die je kan bedenken, over snelwegen en over landweggetjes. Ik heb enorm van alle uitzichten genoten.

Omdat hier niet overal bruggen zijn is het hier de normaalste zaak om met je scooter op een pondje te gaan en zo de mekong over te steken. Dit hebben wij ook gedaan. Bij de overkant aangekomen bleek onze local nog een verrassing te hebben. Een bezoek aan een soort dierentuin. Ik heb nog nooit van mijn leven zulke verwaarsloosde dieren gezien. Hoe zielig het allemaal ook is, heb ik toch gewoon op een struisvogel gereden. Echt heel grappig was dat, maar wat stinken die beesten, haha.

Blauwe plekken
Maar goed. als een dag zo leuk is moet er ook iets minder zijn. En ja de titel zegt het al. Ik ben ook gevallen met de scooter. Ik ben met volle vaart tegen de muur aan gegast, omdat er een tegenligger heel onhandig aan kwam rijden. Gelukkig was ditop een landweggetje. Ik maakte me in eerste instantie meer zorgen om de scooter dan om mijzelf, aangezien deze helemaal in de prak gereden was (EN NIET VAN MIJ!).
Moet ik weer hebben! Uiteindelijk deed de moter het nog wel en bleek alleen de voorkantkapot te zijn. Op de terugweg hebben we hem snel laten reparen, wat ook weer een theater op zich was. Een duur grapje, maar ik kan er acheraf wel om lachen.

Het Annaatje van de week:
Deze week dringt het steeds meer tot mij door dat ouderen in Vietnam zeldzaam zijn. Het merendeel van de bevolking is 30 tot 40 jaar. Het dringt heel letterlijk tot mijn door dat hier een generatie ongeveer in zijn geheel is uitgemoord. Als je je bedenkt dat de Amerikanen dit deden om het communisme te voorkomen, wordt ik spontaan depressief. Je hebt hier random allemaal graven liggen en ook massabegraafplaatsen. Dit is erg confronterend. De oorlog zie je ook goed terug op de projecten. De kinderen zijn hier soms letterlijk puzzelstukjes. Ik heb een jongen gezien die heeft drie ooggaten en maaréén oog, een neus die vergroeid is met zijn mond en dan is zijn schedel een soort ovaal. Ik werd bijna spontaan misselijk toen ik hem zag. Maar ook hij is gewoon een kind dat wil spelen, netzoals de anderen.